Μια ξεθωριασμένη επιγραφή σε τοίχο μπορεί να ξεκινήσει μια ανταποδοτική έρευνα. Δεν μπορεί, ωστόσο, να σας πει τα πάντα για τους ανθρώπους που εργάζονταν πίσω της, πότε έκλεισε η επιχείρηση ή πώς την αντιλαμβάνονταν οι γείτονες. Η τοπική ιστορία γίνεται πιο χρήσιμη όταν αντιστεκόμαστε στην τακτοποιημένη αφήγηση και συνεχίζουμε να ρωτάμε τι μπορεί πραγματικά να τεκμηριώσει κάθε πηγή.
Ξεκινήστε με ένα διαχειρίσιμο ερώτημα. «Τι κατελάμβανε αυτή τη γωνία πριν από το σημερινό κατάστημα;» είναι καλύτερο πρώτο εγχείρημα από το «η πλήρης ιστορία αυτής της γειτονιάς». Γράψτε τη σημερινή διεύθυνση, τα γειτονικά ονόματα οδών και το ορατό στοιχείο που έχετε. Κρατήστε τις ιδιωτικές κατοικίες εκτός κάθε δημοσιευμένης λίστας τοποθεσιών, εκτός αν υπάρχει σαφής και ανάλογος λόγος να τις ταυτοποιήσετε.
Αντιστοιχίστε την πηγή με το ερώτημα
Οι ιστορικοί χάρτες μπορούν να δείξουν το αποτύπωμα των κτιρίων, την ευθυγράμμιση των δρόμων και ορισμένες επισημασμένες χρήσεις. Οι εμπορικοί κατάλογοι μπορούν να συνδέσουν το όνομα μιας επιχείρησης με μια διεύθυνση. Τα αρχεία πολεοδομίας μπορεί να εξηγήσουν μια μεταβολή. Οι φωτογραφίες αρχείου μπορούν να αποκαλύψουν μια επιγραφή ή μια όψη που τα γραπτά αρχεία παραλείπουν. Κάθε πηγή έχει έναν σκοπό, μια χρονολογία και κενά· καμία δεν προσφέρει ανεπηρέαστη εικόνα της καθημερινής ζωής.
Η συλλογή χαρτών της National Library of Scotland είναι χρήσιμο σημείο εκκίνησης για πολλούς τόπους στη Βρετανία. Η British Library, το London Picture Archive και τα αρχεία των τοπικών αρχών προσφέρουν άλλους δρόμους για έρευνα. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, η συλλογή χαρτών Sanborn της Library of Congress μπορεί να υποστηρίξει ερωτήματα για την ιστορική χρήση και κατασκευή κτιρίων. Η κάλυψη και η λεπτομέρεια διαφέρουν, γι' αυτό ελέγξτε την περιγραφή της συλλογής πριν βγάλετε συμπεράσματα.
Όταν ένας χάρτης δείχνει ένα κτίριο, ελέγξτε αν η ημερομηνία αναφέρεται στην αποτύπωση, στην αναθεώρηση ή στην έκδοση. Αυτά δεν είναι απαραίτητα η ίδια στιγμή. Όταν μια φωτογραφία έχει προσεγγιστική χρονολογία, διατηρήστε αυτή την επιφύλαξη στις σημειώσεις σας. Το «περίπου εκείνη την εποχή» είναι πιο ειλικρινές από το να επιλέξετε ένα ακριβές έτος μόνο και μόνο επειδή ταιριάζει στην αφήγησή σας.
Δημιουργήστε μια χρονολογική γραμμή με χώρο για τα κενά
Φτιάξτε μια σύντομη ακολουθία τεκμηριωμένων δηλώσεων. Ένας κατάλογος μπορεί να αναφέρει έναν φούρναρη, μια μεταγενέστερη φωτογραφία να δείχνει μια διαφορετική επιγραφή και ένα αρχείο πολεοδομίας να καταγράφει μια νέα όψη. Μην υποθέτετε ότι η επιχείρηση άλλαξε την ημέρα που τραβήχτηκε η φωτογραφία, ούτε ότι η αλλαγή της όψης συνέπεσε με νέο ένοικο.
- ΚαταγράψτεΚρατήστε τον τίτλο, την ημερομηνία και την αναφορά της πηγής.
- ΣυγκρίνετεΑναζητήστε συμφωνία και αντίφαση.
- ΔιευκρινίστεΑφήστε ανοιχτά τα διαστήματα που δεν τεκμηριώνονται.
Η αρίθμηση και τα ονόματα των οδών μπορεί να αλλάξουν. Πριν συνδέσετε δύο εγγραφές, συγκρίνετε τα γειτονικά κτίρια, τις διασταυρώσεις και άλλα σταθερά στοιχεία. Ένας ταιριαστός αριθμός δεν αρκεί. Αν μια πηγή χρησιμοποιεί έναν παρωχημένο ή προσβλητικό όρο, εξηγήστε το ιστορικό πλαίσιο αντί να τον υιοθετήσετε ως δική σας περιγραφή ενός τόπου ή των ανθρώπων του.
Περιοχές όπως το Ancoats του Μάντσεστερ, το Jewellery Quarter του Μπέρμιγχαμ και το Spitalfields του Λονδίνου είναι χρήσιμα παραδείγματα γειτονιών με πολυεπίπεδες βιομηχανικές, εμπορικές και κατοικιακές ιστορίες. Δεν είναι εναλλάξιμες ιστορίες παρακμής και αναγέννησης. Ρωτήστε ποιος ωφελήθηκε από μια αλλαγή, ποιοι έμειναν και ποια μαρτυρία είναι πιο εύκολο να βρεθεί στο αρχείο.
Ακούστε χωρίς να συλλέγετε ανθρώπους
Η μνήμη ενός κατοίκου μπορεί να αμφισβητήσει μια επίσημη καταγραφή ή να αποκαλύψει τι σήμαινε ένα κτίριο πέρα από την τυπική του χρήση. Πριν ξεκινήσετε μια συνέντευξη, ρωτήστε αν το άτομο επιθυμεί να μιλήσει. Εξηγήστε το έργο σας, αν σκοπεύετε να το ηχογραφήσετε και πού θα εμφανιστεί τυχόν παράθεμα. Η συναίνεση σε μια συζήτηση δεν σημαίνει αυτομάτως συναίνεση για δημοσίευση στο διαδίκτυο.
Αφήστε τους ανθρώπους να αρνηθούν, να επιλέξουν την ανωνυμία ή να κρατήσουν κάποιο μέρος της συζήτησης εκτός καταγραφής. Αποφύγετε να ζητάτε την ιδιωτική ιστορία κάποιου άλλου, το καθεστώς μετανάστευσής του, την καθημερινή του ρουτίνα ή τη διεύθυνσή του. Αν θέλετε να χρησιμοποιήσετε ένα παράθεμα, συμφωνήστε πρώτα τη διατύπωση και την απόδοσή του. Η μνήμη μπορεί να είναι επιλεκτική, το ίδιο όμως και τα θεσμικά αρχεία· αντιμετωπίστε και τα δύο με προσοχή, χωρίς να χρησιμοποιείτε το ένα για να απορρίψετε το άλλο.
Ένα κενό στο αρχείο δεν σημαίνει άδεια γειτονιά.Μια συντακτική υπενθύμιση να κοιτάτε πέρα από την πιο εύκολη πηγή
Γράψτε μια λεζάντα που δείχνει πώς καταλήξατε σε αυτήν
Μια υπεύθυνη ιστορική λεζάντα διαχωρίζει την παρούσα παρατήρηση, το τεκμηριωμένο πλαίσιο και το εναπομείναν ερώτημα. Για παράδειγμα, περιγράψτε μια παλιά επιγραφή που φαίνεται σήμερα, αναφέρετε τη χρονολογημένη εικόνα που την δείχνει επίσης, και εξηγήστε ότι δεν έχετε διαπιστώσει πότε ζωγραφίστηκε. Έτσι, ένας άλλος αναγνώστης έχει κάτι χρήσιμο να ελέγξει, αντί για μια γυαλισμένη διατύπωση που απλώς πρέπει να εμπιστευτεί.
Ελέγξτε τα πνευματικά δικαιώματα και τους όρους της συλλογής πριν αναπαράγετε υλικό αρχείου. Μια παλιά φωτογραφία δεν είναι αυτομάτως ελεύθερη για επαναδημοσίευση, και ένα κουμπί λήψης δεν αποτελεί γενική άδεια χρήσης. Παραπέμψτε στην εγγραφή του καταλόγου όταν η αναπαραγωγή δεν είναι απαραίτητη. Κρατήστε τον δημιουργό, τη συλλογή και τον αριθμό αναφοράς μαζί με τις σημειώσεις σας, ώστε να αναφέρετε σωστά την πηγή αργότερα.
Η τελική σας παρουσίαση μπορεί να είναι σύντομη. Λίγες τεκμηριωμένες παράγραφοι με σαφή αβεβαιότητα αξίζουν περισσότερο από μια σίγουρη, κατασκευασμένη ιστορία. Αν εντοπίσετε ένα λάθος, διορθώστε τον ισχυρισμό και εξηγήστε τι άλλαξε. Φέρτε μια γενική, μη ευαίσθητη παρατήρηση στο δημιουργό σημειώσεων, ή μετατρέψτε την έρευνα σε οπτική ακολουθία με τον οδηγό φωτογραφικού έργου μας.